9 January 2018

มหากาพย์การสู้กับผีในบ้านอาถรรพ์บน “ทางสามแพร่ง” ที่ยาวกว่าซีรี่ย์เกมออฟโทรน

เริ่มเรื่อง – บ้านผีสิงตรงทางสามแพร่ง วันนี้พอจะว่างผมจะมาเล่าประสบการณ์ที่ตัวผมนั้นเคยมีโอกาศใช้ชีวิตอยู่ในบ้านผีสิ่งนานเกือบ 10 ปี บ้านหลังนี้เป็นตึกแถวอยู่ริมถนน และตรงข้ามบ้านเป็นซอย พอดิบพอดี เข้าตำราทางสามแพร่ง ครอบครัวผมได้ย้ายมาอยู่ตั้งแต่ผมเด็กๆ ครอบครัวผมมีกันทั้งหมด 5คน พ่อ แม่ ผม น้องชาย น้องสาว และ บ้านหลังนี้เป็นบ้านสร้างใหม่ พอเข้าไปอยู่แรกๆ ยังไม่มีอะไร การเงินในบ้านผมก็เริ่มดีขึ้นจากการที่แม่ผมเปิดร้านช่วยพ่อผมหาเงินอีกทางเลยจ้างแม่บ้าน มาเพิ่ม 1 คน ในช่วงแรกๆคนในบ้านผมจะยังไม่เจออะไร จะมีบ้างได้ยินเสียง แปลกๆ หรือเห็นอะไรหางตาแวบๆ   จนกระทั่งมีคืนนึงแม่ผมฝันว่า… มีวิญญาณเร่ร่อน ดูทนทุกข์ทรมาณมายืนที่ปลายเตียงและขออยู่ด้วย เขาบอกว่าเขาทรมาน เขาไม่มีที่สิงสถิตย์ เลยไม่มีไครเอาของมาไหว้ เขาขออยู่กะแม่ด้วย ขอกินบุญของคนในบ้านนี้… ในฝันแม่ผมกลัวก็กลัว แต่สงสารมากกว่า.. เลยตอบกลับไปว่า “ได้” . . . . ผมฟังแม่เล่าดังนั้นผมนี่อึ้งเลย โหหห ไม่ถามสุขภาพลูกหลานกันเลยสักคำ และต่อมาก็มีวิญญานพวกนี้ ก็มาขออยู่ด้วยเยอะขึ้นๆ แม่ฝันทุกวันๆไม่ซ้ำหน้า แม่ผมใจดีให้อยู่หมด สงสัยมันไปปากต่อปาก…ว่าบ้านนี้เขาให้อยู่…

read more

9 January 2018

“ผีถ้วยแก้ว” ประสบการณ์สยอง…ที่เปลี่ยน “คนไม่กลัวผี” ให้หนีไปบวชตลอดชีพ!!

เรื่องมันมีอยู่ว่า… มันเป็นประสบการณ์ที่เกิดมาได้เกือบ 20 ปี มันเป็นยุคที่ไม่มี YouTube ไม่มี Facebook ความสุขเพียงอย่างเดียวของเด็กทั่วไปในตอนนั้น ก็คือการออกจากบ้านมาสุมหัวกัน ปั่นจักรยานผ่านหน้าบ้านชาวบ้าน โดยเอาขวดพลาสติกยัดไว้ในล้อหลังตรงอาน ให้เสียงมันดังๆจนชาวบ้านเค้าสรรเสริญเยินยอ ทุกที่ที่เราผ่านไปก็จะมีหลายๆคนให้ความเอ็นดู คอยไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบตลอดเวลา “พ่อเมิงตายรึไงว่ะ!…ระวังตัวให้ดีเถอะเมิง!” นั่นไง…เค้าเป็นห่วงเป็นใย บอกให้เราคิดถึงระวังดูแลตัวเองเอาไว้ให้ดีดี และแน่นอนว่า…กิจกรรมบั่นทอนสติปัญญาแบบนั้น ลูกคุณหนูผิวพรรณดี มีชาติตระกูลแบบผมนั้น ไม่มีทางที่จะ…….พลาด! (อ้าว…!)   ก็ในสมัยนั้นมันไม่มีไอโฟนไม่มีไอแพดรึเกมส์อะไรนี่นา ที่เด็กรุ่นผมทำได้ก็ปั่นจักรยาน เล่นซ่อนหา อะไรก็ว่ากันไป และอีกหนึ่งกิจกรรมไฮไลท์หลังจากปั่นจักรยานจนเหนื่อยพอตกเย็น เมื่อโลกเริ่มมองไม่เห็นแสงอาทิตย์ สมัยนั้นผมคิดว่า ไม่มีใครที่จะไม่รู้จัก รายการนึงที่จะมาทุกๆวันหลังเคารพธงชาติทุก 6 โมงเย็น เอ่อ…ไม่ใช่รายการที่คุณเห็นคุณลุงหน้าตาใจดี ที่พร้อมจะทุ่มโพเดี่ยมใส่คนที่ถามแน่ๆ…สมัยนั้นยังไม่มี รายการที่ผมจะพูดถึงนี้ก็คือรายการ… “ลูกนกฮูก”   ลูกนกฮูก เป็นรายการ “ละครวิทยุ” ที่ออกอากาศจันทร์-ศุกร์ ทางวิทยุ AM ซึ่งจะเป็นรายการเกี่ยวกับเรื่องผี วิญญาณ สยองขวัญสั่นลิ้นปี่ ที่บอกได้เลยว่าไม่มีใครไม่รู้จักรายการนี้ ดังพอๆกับ Nighty Shock สมัยที่พี่ป๋องยังหัวไม่เถิก เด็กๆหลายๆคนในซอยก็จะมานั่งจับกลุ่มล้อมวงกันฟัง…

read more

8 January 2018

คืนเครื่องดนตรีไม่ครบ

เมื่อประมาณ 6 ปีที่เเล้วคะ ตอนนั้นเราเรียนอยู่ ม.4 ที่โรงเรียนชื่อดังในจังหวัดนนทบุรี เเถวบางใหญ่คะ ในกลุ่มของเราจะมีอยู่ 6 คน เป็นผู้หญิง 5 คน กับกระเทย 1 คน.. เราจำได้เเม่นว่าเทอมนั้น วิชาดนตรีไทยไม่มีการสอบ เเต่จะให้ทุกห้องแบ่งกลุ่มเเสดงการเล่นดนตรีไทย เเละขับร้องประกอบเพลงพระราชนิพนธ์ ตอนนั้นกลุ่มเราตกลงกันว่าจะเล่นเพลง ‘ใกล้รุ่ง’ เเละพอดีว่าเพื่อนคนหนึ่งในกลุ่มเราชื่อ เมย์ สนิทกับครูสอนดนตรีไทยที่โรงเรียนเก่า เลยตกลงกันว่า พวกเราจะไปยืมเครื่องดนตรีไทยจากครูที่โรงเรียนเก่าของเมย์.. หลังเลิกเรียนวันนั้น พวกเราก็ไปยืมเครื่องดนตรีไทย ไปกันเฉพาะคนที่มีหน้าที่เล่นดนตรี ส่วนที่เหลือก็อยู่ซ้อมร้องเพลง ซ้อมการเเสดงไป คือเราเนี่ยเล่นอะไรไม่เป็นเลย ร้องเพลงก็เพี้ยน เราเลยได้ตีฉิ่ง.. ครูของเมย์เป็นครูผู้ชาย เค้าก็พูดติดตลกว่า ‘ยืมไปไม่กลัวเหรอ? เเต่ยืมไปเเล้ว เอามาคืนพร้อมกันให้ครบนะ..’ พวกเราก็รับปาก หลังจากวันนั้นก็เเยกย้ายเอาเครื่องดนตรีที่ตัวเองจะเล่นกลับบ้านไปซ้อม คนที่ได้เครื่องดนตรีตัวใหญ่ๆ ก็ลำบากหน่อย เเบกไปแบกกลับ ดีนะของเราเเค่ฉิ่งเล็กๆ แต่เเล้วก็มีเหตุการณ์ประหลาดจากเพื่อนที่ต้องเล่นระนาดคะ คือเล่นยังไงก็เล่นไม่ได้ เล่นผิดเล่นเพี้ยนจนโมโหปาไม้ พอมาอีกวันก็ดูหน้าซีดๆ หมองๆ มา และเล่าให้ฟังว่า ‘เมื่อคืนกูเผลอหลับไปข้างๆ ระนาด…

read more

7 January 2018

รูปถ่ายบอกลางร้าย

นุช เป็นคนหาดใหญ่ และได้ย้ายเข้ามาเป็นนักศึกษาปี 1 ของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ นุชได้เช่าหออยู่ในมหาวิทยาลัยกับเพื่อนใหม่ชื่อ อร ซึ่งเรียนอยู่คณะเดียวกัน นุชเล่าว่า.. ในวันงานเฟรชชี่ไนท์ ซึ่งจัดขึ้นทุกปี เพื่อต้อนรับน้องใหม่ปี 1 เข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัย ในวันนั้นจะมีการเลือกชมรม และในแต่ละคณะก็จะมีการรับน้อง รวมถึงการผูกแขนจากรุ่นพี่ และอาจารย์ด้วย คืนนั้นในระหว่างที่เรา อร และเพื่อนๆ ทุกคนได้เข้าคิวกันไปผูกแขน วิท เพื่อนผู้ชายคนหนึ่งในคณะก็หยิบกล้องขึ้นมาถ่ายรูปรวมเก็บไว้ และในคืนนั้นพวกเราก็อยู่ดูคอนเสิร์ตกันจนดึก จากวันนั้นผ่านไปประมาณ 2-3 วัน วันนั้นเป็นวันเสาร์ เราอยู่ห้องคนเดียวเนื่องจาก อร ออกไปกับเที่ยวแฟน.. ช่วงบ่ายวันนั้นเอง วิท เพื่อนในคณะก็โทรมาหาเรา และบอกว่ามีเรื่องประหลาดจะให้ดู เรานัดกันที่ร้านอาหารข้างๆ มหาวิทยาลัย วิท เปิดรูปที่ถ่ายรวมในงานคืนนั้นให้เราดู เราตกใจมากๆ เพราะในรูปรวมนั้นมีเราอยู่ข้างๆ อร แต่อรกลับไม่มีหัว มีแค่เพียงไหล่ลงมาเท่านั้น.. วิทบอกว่าเพิ่งมาเปิดดูรูปเมื่อเช้านี้ก็มาสะดุดกับรูปนี้ทันที เลยจะเอามาให้อรดู แต่โทรติดต่ออรไม่ได้ เลยโทรมาหาเราแทน เรารีบโทรหาอรทันที แต่ก็ไม่มีคนรับสาย.. และในเย็นวันนั้นเอง เราก็ได้ทราบข่าวว่าอรกับแฟนมอเตอร์ไซค์ล้ม และอรถูกรถพ่วงทับเสียชีวิตทันที ส่วนแฟนอรรอดตายหวุดหวิด…

read more

7 January 2018

ไม่เชื่อพ่อ อุตส่าห์มาเตือน

ผมกับเจต เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น จนตอนนี้เราอยู่ ม.5 แล้ว และด้วยความใจดีของครอบครัวเจต ที่ให้ผมย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย จะได้ไม่ต้องไปเช่าหออยู่เอง เนื่องจากผมมาจากต่างจังหวัด ครอบครัวของเจตจะมีแม่ และพี่สาวของเจตอีกสองคน ส่วนพ่อของเจตนั้นเสียไปแล้ว เนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเกือบ 5 ปีมาแล้ว.. ผมและเจตก็เป็นเหมือนพี่น้องกันเลยครับ เพราะเรานอนห้องเดียวกัน อยู่บ้านเดียวกัน และไปเรียนที่เดียวกัน คืนหนึ่งในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน.. ผมตื่นขึ้นมากลางดึก เพื่อลุกไปเข้าห้องน้ำ พอทำธุระเสร็จผมก็กลับมาที่เตียง แม้จะมืดหน่อย แต่ผมเห็นเงาของของชายคนหนึ่ง หน้าตาเศร้าๆ นั่งอยู่ที่ปลายเตียงตรงเท้าของเจต และมองมาที่เจตที่กำลังหลับอยู่.. ตอนนั้นผมกลัวมาก พยายามไม่มอง และรีบเข้าไปในผ้าห่มคลุมโปงทันที วันต่อมาผมเล่าให้เจตฟัง แต่เจตก็ไม่เชื่อผม และก็รีบตัดบท เพราะเจตเป็นคนก็ขี้กลัว.. เย็นวันนั้นแม่เจตใช้ให้เจตออกไปซื้อกับข้าวจากตลาดแถวบ้าน โดยที่เจตก็ชวนผมไป แต่ผมไม่ได้ไป ระหว่างที่เจตกำลังเอารถมอเตอไซค์ไปที่ประตูหน้าบ้าน ตอนนั้นผมมองผ่านหน้าต่างห้องครัว ผมเห็นเงาลางๆ ของชายคนหนึ่ง อยู่ที่ประตูหน้าบ้านที่เจตออกไป.. จากนั้นไม่เกินครึ่งชั่วโมง ก็มีคนมากดกริ่งหน้าบ้าน และตะโกนว่า “น้องเจตถูกรถชน” ทุกคนในบ้านตกใจมาก แม่เจตรีบขับรถพาพวกเราไปที่เกิดเหตุ ก็ต้องพบกับร่างไร้วิญญาณของเจต นอนจมกองเลือดอยู่บนถนนหน้าหมู่บ้าน คนแถวนั้นบอกว่า เจตถูกรถกระบะฝ่าไฟแดงมาชนแล้วหนีไป แม่ของเจต และพี่สาวแทบจะล้มทั้งยืน…

read more

28 December 2017

พระใหม่เจอดี

  >เรื่องนี้เป็นประสบการณ์จริงเมื่อปี 2549 ครับ ผมบวชเป็นพระใหม่ที่วัดแห่งหนึ่งในจังหวัดชลบุรี วัดนี้เป็นวัดที่ทัวร์เกาหลี ญี่ปุ่นชอบมาบ่อยๆ ตอนที่ผมบวชนั้น บวชพร้อมกันกับเพื่อนสนิทของผมคนหนึ่ง และก็มีมาจากบางละมุงอีกคนหนึ่ง รวมแล้วมีพระใหม่มาบวช 3 รูปครับ.. ตอนเช้าก็แห่นาคกันรอบโบสถ์ ซึ่งระหว่างนั้น ผมกับเพื่อนก็เห็นว่ามีผู้หญิงสาวคนหนึ่งยืนอยู่ที่นอกรั้วตรงท้ายวัด กำลังมองมาที่งานบวช ผมคิดในใจว่าญาติใครทำไมถึงไม่เข้ามา? >จนเสร็จพิธีเป็นพระใหม่ พวกผมเดินออกมานอกโบสถ์ ก็เห็นผู้หญิงคนนั้นยังอยู่ แต่คราวนี้เธอยกมือไหว้แล้วยิ้มให้ พวกผมก็ไม่ได้คิดอะไรนะ แต่พระพี่เลี้ยงที่กล่าวนำบทสวดเพื่อนผมบอกว่า ‘พวกท่านรู้ไหม? คนโบราณเขาว่า พระใหม่เนื้อหอม บุญแรงนะ..’ เพื่อนผมก็สะดุ้งหันไปถาม ‘เอ่อ.. มีผีหรือครับ?’ พระพี่เลี้ยงท่านก็หัวเราะ พร้อมกับบอกว่า ‘โอ้ย..ไม่มีหรอก เราก็พูดให้ฟังเฉยๆ ไม่ได้พูดให้กลัว ถ้าพระใหม่เกิดกลัวจนปฏิบัติธรรมไม่ได้ เราน่ะจะติดอาบัติ..’ ได้ยินแบบนั้น พวกผมก็ค่อยโล่งใจ.. แล้วหลังจากนั้น เจ้าอาวาสท่านก็เรียกพระใหม่ให้เข้าไปพบ ท่านบอกว่า สำหรับ 3 คืนแรกนี้ ให้พวกผมไปนั่งปักกลดในป่าท้ายวัด และจะต้องตื่นตี 4 มาทำวัตร และออกบิณฑบาตรตอนเช้ามืด >หลังจากสรงน้ำเสร็จแล้ว พวกผมพระใหม่ 3 รูป…

read more