22 January 2018

ความเชื่อเรื่องผีบ้าน-ผีเรือนของชาวไทยโบราณ

เป็นธรรมเนียม เป็นความเชื่อที่ส่งต่อกันมา จากรุ่นสู่รุ่นสำหรับเรื่อง ผีบ้านผีเรือน ที่คนไทยเรามักจะเชื่อและบอกกล่าวกันต่อลูกหลานที่ทุกบ้านจะต้องมี วันนี้เราจะมาทำความรู้จักกับผีบ้านผีเรือนให้มากขึ้น ตามความเชื่อโบราณ ผีบ้านผีเรือน จะมีความแตกต่างจากผีอื่น ๆ ตรงที่ เป็นผีที่มีหน้าที่ เฝ้าบ้านเรือนของเรา เพื่อปกป้องสิ่งชั่วร้ายที่จะเข้ามายังบ้านของเรา มีความศักดิ์สิทธิ์และไว้เคารพบูชา โดยตามความเชื่อ คนไทยเซ่นจะกราบไหว้ในช่วงเทศกาล  เพื่อไว้คอยคุ้มครองดูแลคนในบ้านเรา โดยตามความเชื่อ ผีบ้านผีเรือน ตามการเล่าต่อกันมา คือผีแต่งกายด้วยผ้าสีขาวบ้างก็บอกว่าแต่งกายชุดไทย บางคนก็จะเรียกว่า ผีประจำหมู่บ้าน หากเป็นผีดูแลที่บ้านก็จะเรียก ผีประจำเรือนเหย้า จึงเรียกรวมกันว่า ผีบ้านผีเรือน ทั้งนี้ เรื่องของ ผีบ้านผีเรือนนั้น เป็นความเชื่อทางวัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาจากบรรพบุรุษ จากรุ่นสู่รุ่น ซึ่งคนโบราณมักจะเชื่อว่า หากสิ่งใดที่บรรพบุรุษเราทำแล้ว ชีวิตเขามีความสุข ปลอดภัย ก็จะสืบสานต่อให้ครอบครัวต่อ ๆ ไปได้ ทำตามกันรุ่นสู่รุ่น เพื่อให้บุคคลหรือสังคมนั้นๆ มีความสุขดี คนไทยมักจะเชื่อว่า ผีบ้านผีเรือน คือบุคคลที่เป็นบรรพบุรุษที่ล่วงลับไปแล้ว และได้คุ้มครองลูกหลาน โดยตามความเชื่อ เรามักจะสร้างสิ่งของหรือหิ้งขนาด 1-2 ฟุต ไว้เพื่อวางของใช้ของบรรพบุรุษ อาทิเช่น พระห้อยคอ หนังสือ…

read more

10 January 2018

พี่ชายตามติด

พี่ชายตามติด ย้อนไปเมื่อ 20 กว่าปีได้ สมัยนั้นเรายังเป็นลูกคนเดียวในครอบครัวต่างจังหวัด เป็นเรื่องปกติที่เด็กทุกคนจะต้องกลัวผี เราเองก็กลัวคะ แต่เหมือนว่าเราจะมีอะไรที่ไม่เหมือนคนอื่นเขา เลยทำให้ต้องเจอเรื่องแปลกๆ อยู่ตลอด คือเราจะมีอาการเหมือนผีเข้าเป็นประจำ เป็นบ่อยๆ ลักษณะอาการคือ อยู่ดีๆ เราก็จะวูบไป ขนลุกไปหมดทั้งตัว และรู้สึกเหมือนมีคนมายืนลูบหลังเราตลอดเวลา ก่อนเราจะหมดสติไป และจำอะไรไม่ค่อยได้ แรกๆ เราเล่าให้แม่ฟังว่าอาการเป็นแบบนี้นะ แม่เรากลับไม่เชื่อ บอกว่าเราคงกลัวผีมาก เลยพูดไปเรื่อยเปื่อย.. แต่พักหลัง อาการเริ่มหนักขึ้น เราเริ่มเดินไปที่ระเบียงเองบ้าง เดินออกไปกลางถนนเองบ้าง บางครั้งก็นั่งร้องไห้คนเดียว โดยทั้งหมดที่ว่ามานั้น เราไม่รู้สึกตัวเลย จะมีคนมาดึงเราไว้ทันเสมอ.. จนแม่เราเริ่มเชื่อขึ้นมาบ้าง พาเราไปหาคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน ไปทำพิธีปัดรังควาน เป็นพิธีที่เอาเรามาพันสายสิญจน์ แล้วคนแก่ก็จะสวดมนต์ ท่องคาถา แล้วพรมน้ำมนต์ใส่เรา แรกๆ ก็อาการดีขึ้นบ้าง แต่พอสักพักก็เป็นใหม่ ชีวิตเราวนเวียนอยู่กับการทำพิธีกรรมแบบนี้เป็นปีๆ จนมีวันหนึ่งเราไปเล่นที่บ้านเพื่อน ซึ่งห่างจากหมู่บ้านไปพอสมควร ไปกับเพื่อนแค่ 2 คน ไม่มีผู้ใหญ่ไปด้วย เราได้ไปเจอกับลุงของเพื่อนค่ะ เป็นคนที่มีคาถาอาคมมีของ แกจ้องเราอยู่นาน ก่อนจะเรียกเราไปหา แล้วพูดว่า ‘หนูๆ…

read more

9 January 2018

ซ่อนหาเป็น ซ่อนแอบตาย” เมื่อกิจกรรมสนุก…กลายเป็นสยอง เพราะเตือนไม่ฟัง!!

เรื่องมีอยู่ว่า… สวัสดีครับ วันนี้ผมจะมาเล่าประสบการณ์ที่มีเค้าโครงมาจากเรื่องจริงนะครับ ผมอาจจะใช้ศัพท์พ่อขุนรามบ้าง เพื่อให้เข้ากับประสบการณ์จริงนะครับ ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วย ผมเป็นเด็ก มัธยมปลายของโรงเรียนแห่งหนึ่ง วันๆก็ไม่มีอะไรมากส่วนใหญ่จะติดเพื่อนมากครับ เอาเป็นว่า การเรียนก็ไม่ค่อยใส่ใจ แต่ก็ไม่เคยเรียนตกเหมือนกัน เหมือนยังมีบุญเก่าช่วยค้ำอยู่ 5555555555 มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า เรื่องที่จะเล่าเกี่ยวกับสโมสรที่หมู่บ้านของผมเอง   Chapter 1 : ผมอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งมา 10 กว่าปี วันๆกลับจากโรงเรียนก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากชวนเพื่อนไปนั่งคุยนั่งเล่น กันที่สถานที่แห่งหนึ่งในหมู่บ้าน ที่เรียกว่า”สโมสร”  สโมสรนี้จะเป็นสระว่ายน้ำอยู่ท้ายสุดของหมู่บ้าน ข้างๆสโมสรทั้งหมดจะถูกล้อมด้วยที่ดินว่างรกร้างเป็นป่าเลยก็ว่าได้ เพราะ มันอยู่ลึกสุดในหมู่บ้านจึงไม่มีถนนตัดผ่านจากด้านนอก สโมสรมี 3 ชั้น ชั้นแรกจะเป็นสระว่ายน้ำใหญ่ จะมีคนมาใช้บริการบ้าง แต่ก็ไม่เยอะมาก เพราะค่อนข้างโทรม ส่วนชั้น 2 จะเป็นพวก ห้องสมุด,ห้องของเล่นเด็ก,ห้องอ่านหนังสือ,ห้องฟิตเนส,ห้องสนุ๊ก,ดาดฟ้าชั้น 2 ส่วนชั้น 3 ก็ไม่มีอะมากเป็นดาดฟ้าเปล่าๆ แต่สโมสรที่กล่าวมานี้คือ มันค่อนข้างเก่า และ จะมีคนมาใช้บริการว่ายน้ำที่ชั้น 1 เท่านั้น ส่วนชั้น 2…

read more

9 January 2018

คืนหลอน วันเข้าเวร

คืนหลอน วันเข้าเวร ก่อนอื่นขอบอกไว้ก่อนนะคะว่า แม่ของมีนเป็นคนมีสัมผัสที่ 6 จึงค่อนข้างที่จะรับรู้เรื่องลึกลับได้บ่อยๆ แต่ว่าแม่ก็ไม่ค่อยจะกลัวเรื่องพวกนี้สักเท่าไร หรือว่าจะเจอจนชินแล้วก็ไม่ทราบนะคะ เรื่องมีอยู่ว่า.. ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 10 ปีที่แล้ว สมัยนั้นแม่ของมีน ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง ใจกลางเมือง จังหวัดนครสวรรค์ค่ะ แม่มีนทำงานที่นี่ ตั้งแต่สมัยสาวๆ ที่เพิ่งเรียนจบชั้น ปวส.ใหม่ๆ ทำตำแหน่งเจ้าหน้าที่การเงิน ซึ่งก็ต้องมีการขึ้นเวร ลงเวรอยู่เป็นประจำ.. แม่มีนในตอนนั้น ฐานะค่อนข้างลำบาก ต้องทำงานหนักเพื่อแบกรับหน้าที่ ที่ต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพัง ทั้งค่าเช่าบ้าน ค่าเทอม ทำให้แม่ต้องทำโอที และรับจ้างขึ้นเวรแทน วันหยุดเทศกาลต่างๆ ก็ไม่เคยหยุด เพื่อจะได้เงินเพิ่ม ไว้ใช้จ่ายในครอบครัว ทำให้ในทุกๆ วันของแม่ แทบจะอยู่โรงพยาบาลเกือบ 24 ชม. ครั้งหนึ่ง แม่ต้องเข้าเวรอยู่คนเดียว ซึ่งห้องทำงานของแม่ จะอยู่ติดกับห้องจ่ายยา ซึ่งจะมีกระจกที่สามารถเปิดปิดหากันได้.. เวลาตอนนั้นประมาณตี 3 คนไข้ที่มาใช้บริการไม่มีเลย และด้วยความที่แม่อดนอนมาหลายคืน ทำให้เริ่มง่วง จึงบอกกับเพื่อนที่อยู่ห้องยาว่า ‘ถ้ามีคนไข้ก็ช่วยปลุกทีนะ ของีบหน่อย รู้สึกไม่ค่อยสบาย’ เพื่อนแม่ก็ตบปากรับคำ…..

read more

9 January 2018

ใคนคนนั้น ที่มาด้วย

ใคนคนนั้น ที่มาด้วย ช่วงนั้นผมเรียนมหาวิทยาลัยที่เชียงราย เพิ่งขึ้นปี 2 ครับ.. ตั้งแต่เล็กจนโตผมไม่เคยเข้ากรุงเทพฯ เลย เป็นเด็กบ้านนอก ไม่มีเพื่อนหรือญาติที่กรุงเทพฯ ด้วย.. พอดีมีอยู่ช่วงนึง ผมมีธุระของทางมหาวิทยาลัย ต้องเข้ากรุงเทพฯ ในใจก็แอบตื่นเต้น.. ในสมัยนั้น สายการบินไม่ได้มี Low Cost เหมือนปัจจุบัน ดังนั้น การเดินทางจากเชียงรายเข้ากรุงเทพฯ ที่นิยมที่สุดก็คือ รถทัวร์โดยสารครับ ราคาก็เริ่มที่ 400 – 900 บาท ใช้เวลาเดินทางประมาณ 9 – 12 ชั่วโมงโดยประมาณ วันนั้นผมได้ซื้อตั๋วรถทัวร์ปรับอากาศของบริษัททัวร์แห่งหนึ่ง ค่อนข้างมีชื่อเสียงพอสมควร ผมเดินทางเที่ยว 18.00 น. ครับ วันนั้นเป็นคืนวันพุธ จำได้แม่นเพราะผมต้องทำธุระวันศุกร์ เลยกะจะเดินทางไปก่อนล่วงหน้า เพื่อสำรวจถนนหนทาง.. ตอนที่จองตั๋วผมก็ดูที่นั่งในลิสนะ พอดีรถคันที่จะไป ห้องน้ำมันอยู่ตรงกลางคันรถ ผมเลยเลี่ยงๆ ที่จะนั่งใกล้ เพราะกลัวเหม็น เลยเลือกที่นั่งหลังสุดชิดด้านในติดหน้าต่างเลย ตอนซื้อตั๋ว ที่นั่งแถวหลังก็ยังไม่มีคนเลยครับ พอถึงเวลาออกออกเดินทาง (ผมเดินทางไปคนเดียวนะครับ)…

read more

8 January 2018

ชายนิรนาม

เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อตอน ม.3 โรงเรียนของเรา จัดทัศนศึกษาแบบค้างคืน ไปกันที่ จ.กาญจนบุรี ที่พักแรมของพวกเรา คือรีสอร์ทที่อยู่เข้าไปลึก ไกลจากถนนใหญ่หลายกิโลเมตรทีเดียว แวดล้อมด้วยป่าเขา บรรยากาศที่พักร่มรื่น มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นครื้ม และด้วยเหตุนี้ ในเวลากลางคืน ด้านนอกบ้านพักจะมืด และวังเวงมาก ไฟภายนอกมีน้อย ขนาดต้องถือไฟฉายเดิน ถึงจะพอมองเห็น พอมาถึง ก็เก็บข้าวของในบ้านพัก โดยบ้านพักของเรา จะพักกัน 8 คน ข้างในจะมีเตียงควีนไซส์ 1 เตียง และฟูกเสริมวางกับพื้น เป็นบ้านแบบปิด ติดเครื่องปรับอากาศ แถมยังมีที่อาบน้ำแบบ outdoor ด้วย.. ในตอนแรก ทุกคนแย่งกันนอนบนเตียงค่ะ ไม่มีใครอยากนอนพื้นเลย เพราะจิตวิตก กลัวเห็นอะไรโผล่ใต้เตียง ตามประสาคนขี้กลัว.. พอเก็บข้าวของ และจับจองที่นอนกันเรียบร้อย ก็ต้องออกไปทัศนศึกษา ทำกิจกรรมกันข้างนอกค่ะ หลังกลับจากทัศนศึกษาทั้งวัน ก็ทานอาหารเย็น จากนั้นก็กลับบ้านพักกันไป โดยทุกคนมีการบ้าน คือต้องทำบันทึกการทัศนศึกษา ส่งครูตอนเช้าวันรุ่งขึ้นค่ะ.. พวกเรา 8 คนในบ้านก็แยกกันไปนั่งเขียน ตามโต๊ะเครื่องแป้งบ้าง โต๊ะอาหารบ้าง…

read more

29 December 2017

หนูช่วยเขาทีนะ

>> เรื่องนี้เป็นเรื่องแปลกๆ ที่เราได้เจอมาคะ อาจจะต้องใช้วิจารณญาณในการอ่านสักหน่อย.. ย้อนกลับไปเมื่อ 20 ปีก่อน อาม่าของเราป่วยเป็นอัมพฤต อัมพาต ทำให้ขาเดินไม่ได้ เลยไปหาหมอแผนปัจจุบัน ทำกายภาพก็แล้ว อะไรก็แล้ว ผ่านไปปี 2 ปี ก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้น ทางญาติๆ ก็เลยหันไปพึ่งหมอแผนไทย ไปมาหลายที่ ที่เขาว่าดี แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง จนมีคนแนะนำให้ไปที่ที่หนึ่ง เป็นบ้านของยายแก่ท่านหนึ่ง ตอนนั้นคือคิดว่าจะไปรักษาเป็นที่สุดท้ายละ ถ้าครั้งนี้ไม่หายก็คงจะไม่รักษาแล้ว เพราะลองมาหมดทุกทางแล้วจริงๆ ก็เลยตัดสินใจพาอาม่าไปกัน >> วันนั้นมีเรา มีแม่เรา และอาม่าเรา ไปถึงลักษณะเป็นบ้านไม้ 2 ชั้น เก่าๆ สภาพทรุดโทรมมาก ดูน่ากลัวเลยล่ะ ระหว่างลงจากรถกำลังจะพาอาม่าเข้าไป แม่เราก็มองขึ้นไปที่หน้าต่าง เห็นผู้หญิงยืนอยู่ที่ชั้น 2 ของบ้าน ทีแรกแม่คิดว่าคงเป็นลูกสาวเขา ก็เลยไม่ได้สนใจเท่าไร.. ก็เข้าไปบอกเล่าอาการเสร็จสรรพเรียบร้อย พอถึงวิธีการรักษา มันค่อนข้างแปลกคะ ยายที่เป็นคนรักษาท่านก็หยิบธูปขึ้นมาจุด และบอกให้แม่เราเป็นคนเอาธูปขึ้นไปปักบนชั้น 2 ของบ้าน พอแม่ขึ้นไปเท่านั้นแหละ ในห้องที่จะต้องไปปักธูปมีชุดไทยแขวนเต็มไปหมด เหมือนที่เขาเอามาถวายแก้บนกันแบบนั้น…

read more

28 December 2017

เปรตป้าบัว

>เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ผมได้รับฟังมาจากหลวงพี่ท่านหนึ่ง ตอนสมัยที่ผมบวชเณรเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว แน่นอนว่ามีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับภูตผีจากผู้เฒ่าผู้แก่ โดยเฉพาะ ผีเปรต ผีปอบ ผีโพง ผีกระสือ ผีกองกอย.. คือสมัยก่อนหมู่บ้านที่ผมอยู่ ยังไม่ได้พัฒนาเหมือนปัจจุบัน บ้านคนก็ยังไม่เยอะสักเท่าไหร่ วัดประจำหมู่บ้านจะอยู่ห่างออกไป แต่จะมีถนนตัดผ่านเข้าไปภายในตัววัด แล้วทะลุออกไปด้านหลังของวัด จะมีสะพานไม้เก่าๆ ซึ่งเชื่อมต่อไปสู่อีกหมู่บ้านหนึ่ง มีประมาณ 10 หลังคาเรือน ห่างจากตัววัดออกไป 200 กว่าเมตร ซึ่งพื้นที่ตรงนั้นจะเต็มไปด้วยต้นไม้ปกคลุม ขนาดผ่านไปตอนกลางวันยังวังเวง และเงียบสงัดมาก แต่คนแถบนั้นอยู่กันนานจนชินไปแล้ว ส่วนบริเวณตัววัดจะล้อมรอบไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ด้านหน้าจะมีต้นตาลใหญ่ 4 ต้น ส่วนด้านหลังจะปกคลุมไปด้วยป่าไผ่ และเป็นป่าช้าที่เอาไว้เผาศพ ซึ่งจะอยู่ใกล้กับถนนที่ไปยังหมู่บ้านนั้น >หลวงพี่ยอดเล่าว่า ย้อนไปตอนที่ท่านยังเป็นสามเณร ท่านจะมีนิสัยเกเร และดื้อตามประสาเด็ก มีป้าคนหนึ่งชื่อว่าป้าบัว แกมักจะมาทำบุญที่วัด ไม่ก็ตักบาตรที่หน้าบ้านแกเป็นประจำ แต่ป้าบัวแกเป็นคนขี้อิจฉา ชอบด่าว่า ชอบนินทาคนอื่น ไม่เว้นแม้กระทั่งเณรก็โดนดุด่าเป็นประจำ อย่างเช่นว่า บนพื้นศาลามีขี้นก หรือลานวัดไม่สะอาดมีใบไม้ร่วงเต็มไปหมด แกก็จะต่อว่าเณร หาว่าเณรขี้เกียจบ้าง เอาแต่วิ่งเล่นไปวันๆ พูดเหมือนกับว่าแกเป็นเจ้าของวัด มีสิทธิ์ไปซะทุกเรื่อง…

read more