ใช่เธอคนนั้นจริงๆ

 

            เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนผมอยู่มัธยมต้น ย้อนกลับไปตอน 16-17 ปีที่แล้ว ผมได้เข้าเรียนที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในสมุทรปราการครับ ตอนเริ่มเรียนก็ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นเท่าไร จนเรียนมาได้ 1 อาทิตย์ เจ้าน้อยเพื่อนของผม มันก็ได้มีเรื่องมาเล่าให้ฟังเกี่ยวกับประวัติของโรงเรียน ว่าทุกปีโรงเรียนแห่งนี้จะต้องมีคนตายทุกปี มันเล่าไปได้สักพักหนึ่ง มันก็พูดถึงเรือนเกษตรด้านหลังครับ ว่าเคยมีนักเรียนไปผูกคอตายที่นั้น แมวเพื่อนสาวผม เลยชวนพวกเราไปที่เรือนเกษตรกันโดยส่วนตัวผม ก็ไม่ค่อยอยากจะไปเท่าไรครับ ไม่ใช่ว่ากลัวนะครับ

             แต่คิดว่าผีเขาก็อยากอยู่ในส่วนของเขา ถ้าเขาอยากติดต่อกับเรา เขาจะมาหาเราเอง แต่สุดท้ายผมก็ต้องจำใจไปครับ เรานัดกันหลังเลิกเรียนไปกันทั้งหมด 6 คน ทางที่จะไปเรือนเกษตรจะมีบ้านพักครูเก่าๆ ครับ บรรยากาศก็สุดแสนจะบรรยาย เงียบมากไม่มีแม้แต่หมาสักตัวเลยครับ พวกเราเดินมาถึงเรือนเกษตรที่เป็นเป้าหมายของพวกเรา สภาพโดยรวมมีความเก่าแก่ตามอายุของมัน มีหญ้าขึ้นปกคลุมเยอะมากครับ เราต่างพากันเดินสำรวจรอบๆ ครับ ก็ไม่เจออะไรครับ จนเวลาเริ่มเย็นลงท้องฟ้าก็เริ่มมืด ตัวผมก็เริ่มมีความรู้สึกแปลกๆ ผมรู้สึกเหมือนมีใครกำลังจ้องมองเราอยู่ผมก็พยายามหันไปมองแต่ว่าก็ไม่เห็นใครครับ เราก็เลยพากันกลับ 

 

 

                ก่อนที่เราจะกลับ เพื่อนผมก็ได้ถามลุงชิตที่เป็นภารโรงที่อยู่แถวนั้น ลุงอยู่ที่นี่มานานแล้วลุงเคยเจอผีบ้างไหม ลุงแก่ก็เล่าให้ฟังครับ ว่าเมื่อประมาณ 6- 7 ปีที่แล้ว มีครูคนหนึ่งแกผูกคอตายที่บ้านพักครู เนื่องจากแฟนของแกทิ้งแล้วไปมีแฟนใหม่ แถมตอนที่แกผูกคอตายนั้น แกท้องอ่อนๆ อยู่ด้วยครับ หลังจากนั้น บริเวณนั้นก็ปิดตายไม่มีใครกล้าเข้ามาอีก แกบอกว่าอีกสามวันก็ครบวันตายของแกแล้ว พวกผมยืนฟังแกเล่าสักพักก็เดินออกมา จนเรื่องนี้ผ่านไปจนถึงวันครบวันตายของแก ที่โรงเรียนก็มีการจัดทำบุญขึ้น แล้วครูดาก็มาชวนพวกผมทำของไหว้ที่บ้านพักครูที่เกิดเหตุครับ

                เราไปทั้งหมด 5 คนรวมครูดาด้วย ภายในบ้านหลังนี้สะอาดมากครับ เหมือนกับมีคนอยู่เลย ผมจึงถามครูดาว่า “มีคนมาทำความสะอาดที่นี่หรือครับ” แต่ครูดากลับไม่ตอบดูแกรีบจัดของไหว้ให้เสร็จ ผมเห็นว่าไม่มีอะไรให้ผมทำแล้ว ผมจึงเดินออกมานอกบ้าน ผมก็กวาดสายตามองไปรอบๆ บ้าน ผมเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเธอนั่งอยู่ตรงบันไดบ้านครับ เธอยิ้มให้ผม ผมก็เลยยิ้มตอบ แต่พี่รู้ไหมครับ ว่าพอผมยิ้มให้เธอแล้ว เธอก็ลุกขึ้นยืนครับ แล้วจากนั้นเธอก็กระโดดลงมาจากบันไดเลยครับ แต่เธอไม่ตกลงมาเพราะที่คอของเธอมีเชือกผูกอยู่ ผมเห็นเธอดิ้นทุรนทุรายมากครับ ผมจึงรีบวิ่งเข้าไปบอกครูดา แล้วพากันออกมาดูข้างนอก

               ปรากฎว่าเธอไม่อยู่แล้วครับ ตอนนั้นผมรู้แล้วว่าผมนั้นโดนดีเข้าแล้ว จนครูดาจัดของไหว้เสร็จ แกก็พาพวกผมมาจุดธูปไหว้ที่หน้ารูป พี่ครับผมแทบช็อคเลยครับ เพราะรูปที่ผมเห็นนั้นเป็นคนเดียวกับผู้หญิงที่ยิ้มให้กับผมเมื่อสักครู่นี้ ผมทำอะไรไม่ถูกเลยครับ เลยชวนครูดาออกมา พอหลังจากนั้นพอผมทำบุญก็จะนึกถึงเธอคนนั้นตลอดเลยครับ แล้วจากวันนั้นไม่กี่วันก็มีเหตุรถชนกันที่หน้าโรงเรียนเลยครับ มีคนตาย 2 คนครับ แล้วทุกปีก็จะมีคนตายทุกปีครับ..