ห้องเช่าวิญญาณหลอน

           เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 7 ปีที่แล้ว ทุกอย่างเริ่มต้นที่หอพักแห่งหนึ่งย่านวุฒากาศฝั่งธนบุรี นัทได้ย้ายมาอยู่ที่หอพักนี่ได้ประมาณ 1 ปีแล้ว หอพักทั้งหมดนั้นจะมี 5 ชั้น แต่ว่าชั้นที่ 5 นั้นปิดทั้งหมด นัทอาศัยอยู่ชั้นที่ 4 ห้องของนัท เป็นห้องแรกตรงกับบันได พอย้ายเข้าไป ก็เจอเข้ากับเหตุการณ์แปลกๆ บ่อยมาก ยิ่งช่วงแรกที่ย้ายเข้าไปนั้นเจอเหตุการณ์แปลกแทบทุกวัน ครั้งแรกนั้น นัทจำได้แม่น ตอนนั้นนัทนอนอยู่กับแฟนสองคน พอปิดไฟ นัทก็เดินไปนอนข้างๆ แฟนแต่ว่าพอนัทนั้นมองไปที่หลังระเบียง นัทเห็นคน คนหนึ่งยืนอยู่แต่ว่ามองไม่ค่อยถนัดนัก ว่าเป็นชายหรือว่าเป็นหญิง

           ตอนแรกก็คิดว่าตาฝาด พยายามเพ่งตามองให้ชัด แต่ก็ยังเห็นเขายืนอยู่ที่เดิม นัทนั้นกลัวมากๆ ก็เลยหันหน้าไปหาแฟนแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรให้แฟนฟัง เนื่องจากแฟนของนัทนั้นก็เป็นคนที่กลัวผีเอามากๆ และในเวลานั้น แฟนก็ยังไม่ได้นอนหลับด้วย พักเดียวเท่านั้น ก็มีเสียงช้อนที่นัท เอาช้อนใส่ไว้ในแก้ว มันดังเหมือนกับคนกำลังควานหาอะไรบางอย่างในแก้ว แก้วที่ใส่ช้อนส้อมนั้น มันจะตั้งอยู่บนหลังตู้เย็นเสียงช้อนคนอยู่ในแก้วดัง “กริ๊ง…กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง”ลั่นห้องไปหมด นัท ไม่กล้าหันไปมองแฟนก็ได้ยินเสียงแล้ว แต่ว่าทั้งคู่ก็ไม่กล้าพูดอะไรกันได้แต่นอนจับมือกัน เสียงดังอยู่แบบนั้นเกือบๆ 10 นาทีเห็นจะได้

            จากความกลัวก็เริ่มจะกลายเป็นความรำคาญ นัท ทำเสียง “จิ๊บ” ออกไปเหมือนกับคนไม่พอใจด้วยความเผลอตัว เท่านั้นเองช้อนส้อมทั้งหมดที่อยู่ในแก้วก็กระเด็นออกมาทั้งหมด กระจัดกระจายเต็มพื้นห้องเลย นัทกับแฟนกลัวมากๆ ก็ไม่กล้าทำอะไรทั้งสิ้นได้แต่นอนนิ่งๆ พอเวลาผ่านไปสัก20 นาทีก็ตัดสินใจลุกขึ้นเดินไปเปิดไฟดู เห็นช้อนส้อมทั้งหมดตกลงมาเต็มพื้น ทั้งๆ ที่แก้วก็ยังคงถูกวางอยู่บนหลังตู้เย็นเหมือนเดิม

 

             อีกเหตุการณ์หนึ่งก็คล้ายๆ กันแต่ว่าเป็นโต๊ะเครื่องแป้ง โต๊ะเครื่องแป้งของนัทมันรกมาก ตอนแรกก็มีเสียงเหมือนกับใครกำลังรื้ออะไรสักอย่างบนโต๊ะเครื่องแป้ง เสียงควานหาของนั้นดังอยู่พักหนึ่ง และของต่างๆ บนโต๊ะนั้นก็หล่นกระจัดกระจายเหมือนกับมีคนเอามือปัดอย่างแรง โดยที่ไม่มีใครยืนใกล้โต๊ะเครื่องแป้งหรือบริเวณนั้นเลย เป็นมือที่มองไม่เห็นและก็อีกเหตุการณ์หนึ่งที่นัทนั้นจำได้ขึ้นใจ มีอยู่คืนหนึ่ง นัท คุยโทรศัพท์อยู่กับเพื่อนประมาณสักเที่ยงคืนกว่าๆ แฟนนัทนั้นก็หลับไปแล้ว นัทจึงเดินออกไปคุยนอกห้องบริเวณระเบียง ระเบียงที่ว่านี้เป็นระเบียงที่อยู่หน้าห้องด้านขวามือ

             ห้องของนัทนั้นเป็นห้องที่อยู่ใกล้ระเบียงที่สุด นัท คุยกับเพื่อนนานพอสมควร นัทยืนคุยในลักษณะยืนหันหลังพิงขอบระเบียงหันหน้าเข้าหาไปที่ทางเข้าของชั้น ระหว่างนั้นก็คุยไปสายตาของนัทก็มองลงไปที่พื้น เป็นการกวาดตามองมากกว่าไม่ได้มองอะไรจริงจัง แต่ว่าพักเดียวเท่านั้น หางตาของนัทก็เห็นคนยืนอยู่ที่สุดทางเดินอีกฝั่งหนึ่ง แต่ว่าตอนนั้นก็คุยติดพันไม่ได้เงยหน้าขึ้นไปมองชัดๆ ตอนแรกก็คิดว่า เป็นคนอยู่ห้องอื่นตามปกติและหางตาของนัท ก็มองเห็นคนที่ว่านี้ค่อยๆ เดินเข้ามาทางนัท นัทก็ยืนคุยอยู่กับเพื่อนกำลังสนุกไม่ได้สนใจเงยหน้าไปมอง เห็นแค่เพียงหางตาที่ร่างนั้นเดินเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนเวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เงาที่ว่าก็ยังคงเดินอยู่ นัทเริ่มสงสัยว่าใครมาเดินทำอะไรเนื่องจากปกติ คนเราใช้เวลาเดินน่าจะเดินไปถึงทางลงได้แล้ว กับระยะทางประมาณเท่านี้

             นัทจึงเงยหน้าขึ้นมองทั้งๆ ที่คุยโทรศัพท์กับเพื่อนอยู่ตอนนั้นตกใจมาก! เนื่องจากคนที่เห็นนั้น นัทรู้สึกได้ว่าไม่น่าจะใช่คน ลักษณะของเรานั้นเป็นผู้หญิงมีอายุ ตัวผอมมากๆ ผิวดำ มากกว่าคนปกติ เรียกว่าดำเกรียมเลยทีเดียว ดวงตานั้นเป็นร่องลึกๆ แขนนั้นห้อยเหมือนกับคนไม่มีกระดูก ขาลีบเล็ก ชุดที่ใส่นั้น เป็นชุดคล้ายๆ กับชุดนอนแต่ว่าดูเลอะเทอะมอมแมมสกปรกเหมือนกับผ้าขี้ริ้วเลย หญิงแก่คนนั้นเดินมาเลยครึ่งทางแล้ว แต่ว่าเขาเดินในลักษณะย่องๆ ไม่ใช่ท่าเดินของมนุษย์ ทั่วๆ ไปพอนัทมองเห็น ก็ได้แต่ยืนอึ่งอยู่พักหนึ่งในใจก็คิดว่าต้องรีบออกไปจากตรงนี้ทันที ตั้งสติวิ่งเข้าห้องได้ นัทก็นั่งตั้งสติแต่ตลอดเวลานัทนั้นยังไม่ได้วางโทรศัพท์จากเพื่อนเลย ก็เลยรีบเล่าเรื่องทั้งหมดให้กับเพื่อนในสายได้ฟัง เพื่อนบอกว่า ลองก้มมองลอดช่องใต้ประตูซิ นัทก็กลัวๆ กล้าๆ ใจหนึ่งก็อยากรู้ อีกใจก็กลัว แต่ในที่สุดก็ตัดสินใจก้มไปมอง นัทเห็นขาคนเดินกลับไปกลับมาวนไปวนมาอยู่หน้าห้องของตัวเอง ตอนนั้นกลัวมากๆ ขาที่ว่าเป็นขาของยายแก่คนเดิมแน่นอน เนื่องจากมีสีดำสนิท หันกลับไปมองในห้องแฟนก็หลับอยู่

             ยังโชคดีที่เพื่อนนั้นยังอยู่ในสายตลอดเวลา ก็กลัวกันทั้งตัวเองและก็เพื่อน ต่างคนต่างไม่กล้าวางโทรศัพท์ คุยกันอยู่จนเช้าไม่กล้าลุกไปไหนเลย วันต่อมานัทจึงเริ่มสืบถามประวัติจากคนที่เคยอยู่ที่นี่มาก่อน แต่ก็ไม่มีใครให้คำตอบกับนัทได้ เพราะสิ่งที่เขาเจอและพบเห็นนั้นเป็นอะไรเป็นใครทุกวันนี้ นัทยังอาศัยที่หอพักแห่งนี้เหมือนเดิม ถ้าเกิดพบเจออะไรจะนำมาเล่าให้ฟังอีกครั้งหนึ่ง…