ตามหลอน!! รูปภาพปริศนา

 

          เรื่องราวและเหตุการณ์ทั้งหมดนั้น เป็นประสบการณ์ตรงของฟาง เกิดขึ้นเมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว ในเวลานั้นฟางยังนับถือศาสนาพุทธอยู่ ก่อนที่จะมาเปลี่ยนศาสนาในภายหลัง ตอนนั้นฟางยังมีการนับถือเทพต่างๆ อยู่บ้าง แล้วก็มีอยู่วันหนึ่งฟางได้รับรูปมาหนึ่งรูป เป็นภาพวาดที่ใหญ่มาก ใหญ่ขนาดสำหรับแขวงผนัง และก็สวยมาก แต่ว่ารูปนี้มันจะมีแปลกๆ อยู่นิดหน่อย ถ้าเกิดมองแบบไม่ตั้งใจมอง รูปนั้นจะเห็นเป็นภาพหัวกระโหลกอยู่ด้านใน ถ้าเกิดมองแบบเผินๆ จะคล้ายกับสวนดอกไม้

          แต่ถ้าเกิดมองด้วยความตั้งใจ มองแบบละเอียด รูปภาพนี้คือผู้หญิงนั่งสางผมอยู่ที่หน้าโต๊ะกระจก ใส่ชุดเหมือนไทยประยุกต์การแต่งกายคล้ายกับอารมณ์พจมานประมาณนั้นเลยกระโปรงบานๆ คล้ายๆ สุ่มนั่นอาจจะเป็นการตั้งใจของศิลปินที่วาดภาพนี้ขึ้นมาก็ได้ ให้สามารถมองได้หลายรูปแบบ เรียกว่ามีการจัดวางภาพวาดให้มองได้หลายมุมมอง หลังจากที่ได้รูปภาพนั้นมา ผ่านไปไม่กี่วันฟางก็รู้สึกแปลกๆ เนื่องจากคนใกล้ตัวเขาเริ่มบอกว่า เหมือนฟางนั้นมีใครตามมาด้วยตลอด ไม่จะเป็นเพื่อนที่วิทยาลัย น้องที่ทำงาน

          จนถึงขั้นที่ไม่มีใครกล้าที่จะอยู่ใกล้ฟาง 2 คนในบางครั้งด้วยซ้ำไป วันเวลาผ่านไปจนกระทั่งวันหนึ่ง ฟางเลิกงานประมาณสัก 4 ทุ่ม ก็เดินออกมาจากห้างแห่งหนึ่งมาคนเดียว ฟางต้องบอกก่อนว่าชุดยูนิฟอร์มของฟางนั้นคือกางเกงขายาวรองเท้าผ้าใบ ในขณะที่ฟางเดินลงมานั้น ก็สังเกตได้ว่าในวันนั้นไม่มีใครเดินเข้าออกหรือสวนกับฟางในละแวกนั้นเลย มีเพียงฟางเดินอยู่ลำพังคนเดียว ก็รู้สึกกลัวบ้าง เนื่องจากย่านนั้นมีการจี้ปล้นกันอยู่บ่อยๆ ฟางก็รีบเร่งฝีเท้าเดินให้เร็วขึ้น แต่ก็ต้องชะงัก เนื่องจากเสียงที่ได้ยินตามหลังมาก็คือ เสียงรองเท้าที่ดัง “แกร๊ก…แกร๊ก…แกร๊ก..แกร๊ก” เป็นเสียงอารมณ์ใส่รองเท้าส้นสูง เดินจังหวะเดียวกับฟางเลย ตอนนั้นก็เริ่มใจไม่ดีรีบเดินเร็วขึ้น 

 

 

          บริเวณหน้าห้างที่ฟางทำงานนั้นมีสะพานลอย แต่ว่าพอดีวันนั้นฟางเห็นว่าไม่มีรถก็เลยกะว่าจะข้ามถนนแทน แถมเวลาตอนนั้นรถก็ไม่ค่อยมี พอฟางเริ่มเดินอยู่ในเลนแรกของถนน ก็ได้ยินเสียงของตกฟางหันกลับไปมอง ก็ปรากฎว่าโทรศัพท์ฟางหล่นฟางก็รีบวิ่งกลับไปเก็บ แต่ว่าในขณะที่ฟางวิ่งกลับไปเก็บมือถือนั้นก็มีรถแท็กซี่คันหนึ่งวิ่งฝ่าไฟแดงผ่านฟางไปดื้อๆ เรียกว่าหลบได้แบบเฉียดฉิว แถมในตอนนั้นบนถนนไม่มีรถสักคัน เนื่องจากยังติดไฟแดงอยู่

          แท็กซี่คันเมื่อสักครู่นั้นฝ่าไฟแดงมา และที่น่าแปลกใจก็คือฟางเอาโทรศัพท์ใสกระเป๋าและก็ปิดซิปแน่นหนา  มันตกลงมาได้ยังไงแต่ก็คิดในแง่ดีที่ว่าโชคดีที่โทรศัพท์หล่นเลยหันไปเก็บไม่โดนรถชน ตอนนั้นก็เริ่มใจไม่ดีก็เลยตัดสินใจเดินขึ้นสะพานลอยแทนจะดีกว่า ฟางขึ้นสะพานลอยและก็เดินไปถึงช่วงพักเท้าบนสะพาน สายตาก็เหลือบไปเห็นที่ด้านหลัง มีผู้หญิงผมดำใส่ชุดสีแดงลักษณะบานๆ เหมือนสุ่มไก่ เดินตามขึ้นบันไดมา ฟางก็รีบเดินกลับบ้านด้วยใจไม่ดี รีบเดินไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย

          คืนนั้นก็ผ่านพ้นไป วันรุ่งขึ้นฟางไปทำงานตามปกติ น้องที่ทำงานก็ทักฟางว่า “อ้าว! พี่ไปไหนมา แล้วมากับใครอะ” ฟางถึงกับงงตอบน้องไปว่า “ก็พึ่งจะมาทำงานนี่แหละ จะไปไหนได้” น้องถามกลับมาว่า “ก็นึกว่าพี่ไปไหว้พระมา กลิ่นน้ำอบนี้ หึ่งเลย” ..ฟางได้ยินแบบนั้นก็ถึงกับเงียบไปทั้งวันทีเดียว ตกตอนเย็นมีผู้หญิงคนหนึ่งใส่ชุดสีขาวเดินมาหาที่ร้านซึ่งฟางทำงานอยู่ ฟางก็ไม่ได้รู้จักอะไรกับเขาเลย และผู้หญิงที่ใส่ชุดขาวก็ไม่ได้รู้จักกับฟางด้วย แต่ว่าเธอคนนั้นกลับเดินเข้ามาทักฟางว่า “ถ้าเกิดคืนนี้มีคนเรียกชื่อไม่ต้องขานรับนะ”

          ฟางฟังแล้วก็งง ตอบกลับไปว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอคนนั้นพูดแค่เพียงว่า “ทำตามที่บอกก็แล้วกัน” พูดเพียงเท่านั้นแล้วก็เดินจากไป ตกดึกคืนนั้นฟางกำลังนอนใกล้จะหลับอยู่แล้ว และพอดีได้ยินเสียงคนเรียกชื่อ “ฟาง  ฟาง  ฟาง” เสียงที่เรียกนั้นเป็นเสียงผู้หญิง ฟางนึกถึงคำพูดของผู้หญิงชุดขาวคนนั้นทันทีเลย ได้แต่เงียบนอนฟังเสียงเรียกชื่อจนหลับไป วันต่อมาฟางก็ไปทำงานตามปกติ แต่ว่าอยู่ดีๆ ผู้หญิงชุดขาวคนเดิมก็เดินมาหาฟางที่ร้านและก็บอกว่า “ไปเอาอะไรของใครมาหรือเปล่า” ฟางบอกว่า “เปล่า ไม่เคยเอาอะไรของใครมาทั้งสิ้น” เขาถามอีกว่าห้องนอนของเราเป็นลักษณะอย่างไร ฟางจึงอธิบายให้ฟังทั้งหมดว่าในห้องมีลักษณะอย่างไรบ้าง รวมถึงรูปที่ได้มาติดเอาไว้ตรงไหน

          อธิบายเสร็จผู้หญิงชุดขาวก็พูดมาว่า “รีบกลับไปรื้อรูปนั้นและก็เอาไปคืนเจ้าของเขา เอามาจากไหนเอาไปคืนที่นั้น และก็อย่าลืมจุดธูปขอขมาด้วย ให้ปักเอาไว้กลางแจ้งให้พ้นชายคาบ้าน และก็วางน้ำ 1 แก้ว พอเลิกงานฟางก็รีบกลับบ้านและก็จุดธูป รวมไปถึงวางน้ำเอาไว้ 1 แก้วกลางแจ้ง หลังจากนั้นก็รีบเข้าไปในห้องรื้อรูปภาพบานใหญ่นั้นลงมา ในระหว่างที่เอาลงมาวางไว้กับพื้นนั้น ก็สังเกตที่รูปว่ามีกระดาษอยู่สองชั้น จึงลองแกะดู ก็ถึงกับช็อค! ทันที ภายในกระดาษที่ห่อหุ้มอยู่นั้น มีเส้นผมอยู่ประมาณหนึ่งกระจุก เป็นเส้นผมคนจริงๆ วันต่อมาก็รีบไปทำบุญ ก็เอารูปนั้นไปคืนเจ้าของที่รู้จักกัน ก็ถามเขาว่ารูปนี้เอามาจากไหน เขาตอบแค่เพียงว่า “ซื้อต่อมาอีกที ไม่ได้ใช้ก็เลยยกให้” ในภายหลังก็ได้รู้จากคนรอบข้าง ที่เคยบอกว่า “เห็นมีคนเคยมากับฟางบ่อยๆ”ก็เป็นผู้หญิงผมดำ ใส่ชุดลักษณะอย่างที่บอกมาเหมือนสุ่มไก่  เดินตามฟางอยู่เป็นประจำ ก่อนหน้านี้นี่เอง ไม่รู้ว่าเส้นผมนั้นมาจากไหนและเป็นของใคร รวมไปถึงเจ้าของรูปนี้เคยเกิดอะไรขึ้นกับรูปวาดใบนี้…