การรับมือกับการ “วิตกกังวล”

การรับมือกับการ “วิตกกังวล”

คนเรามีความรู้สึกไม่ต้องกังวล เป็นเรื่องธรรมชาติที่เกิดขึ้นได้ คนมีความกังวลเกิดขึ้นหลายคนก็มีทักษะ ในการจัดการมันมันก็จะหายไป แต่อีกหลายคนเลยค่ะที่รู้ไม่เท่าทัน ความวิตกกังวลของตัวเองก็เลยไม่ได้จัดการ มาตั้งแต่ยังเป็นความกังวลแบบเล็กๆ แล้ว ปล่อยให้มันเป็นปัญหาใหญ่ และนำมา ซึ่งปัญหาทางสุขภาพจิต ที่กระทบไปถึงภาวะทางร่างกายแล้วก็ชีวิต เพราะฉะนั้น วันนี้อยู่กับสุขภาพมี 5 ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความวิตกกังวล มาฝากเราจะได้รู้เท่าทัน

  • บางทีการที่คุณคิดว่า คุณไม่กังวลจริงๆแล้ว คุณอาจจะกังวลก็ได้ เพราะมันคือความกังวลนั้นมาเร็วร่างกายเรารับได้ แต่สมองเรารับไม่ทัน เพราะฉะนั้นอาการของความกังวล จะแสดงออกทางร่างกายพาเช่น ปวดท้อง มวนท้อง เกร็งคอ เกร็งไหล่ ท้องผูก ท้องเสีย อะไรแบบนี้เป็นต้น ถ้าคุณพบต่างๆเหล่านั้น ให้เวลาตัวเองให้คนอีก ทีบางทีความกังวล อาจจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ได้ค่ะ

 

  • บางครั้งที่คุณรู้สึกกังวลจริงๆแล้ว อาจจะเป็นแข้งหน้าฉาก ของความโกรธที่อยู่ข้างในก็ได้บ้างวัฒนธรรม เราถูกสอนว่าเมื่อมีความโกรธ ไม่ควรแสดงออกหรือ บางทีเราไม่เคยโกรธเลยเพิ่งเป็นเรื่องที่ไม่ดี แต่ความเชื่อนั้น ทำให้คนเรานั้นหรอกความโกรธแล้ว ก็แสดงออกด้วยความวิตกกังวลแทนข้อความวิตกกังวล มันดูเหมือนว่าเป็นเรื่องธรรมดา และยอมรับได้ง่ายกว่า เพราะฉะนั้นแนะนำ ให้หาที่เงียบๆนั่งฟังเสียงในใจตัวเอง ให้มันพูดเรื่องที่เรากำลังกังวลนั่นแหละ แล้วปล่อยให้มันพูดไปเรื่อยๆ ถ้ามันเริ่มผ่านไป แต่ความโกรธนั้นแสดงว่า คุณมีความโกรธ เพราะฉะนั้นไปจัดการที่สาเหตุแห่งความโกรธ

 

  • ไม่มีความวิตกกังวล อย่างในชื่อเรียกว่า Social anxiety หรือว่าความวิตกกังวล ทางด้านสังคมอยู่ที่บ้านสบายดี ไม่มีปัญหาอะไรค่ะสงบผ่อนคลาย แต่ก็ต้องออกนอกบ้าน ต้องไปเจอใครใหม่ต้องทำความรู้จักต้องไปพูดต่อ ที่สาธารณะอยากรู้สึกกังวลขึ้นมา แบบนี้เขาเรียกว่าวิตกกังวลทางสังคม

 

  • ทุกคนค้นพบว่าหมายความวิตกกังวล อยู่กับคุณยาวนานและเชิญอยู่ เป็นเพื่อนสนิทไปแล้วนะอาจจะเป็นสัญญาณต้นๆ ของปัญหาทางด้านสุขภาพจิต ถ้ามีสัญญาณแบบนี้แนะนำเลย ว่าเดินไปหาพื้นที่ที่มีผู้เชี่ยชาญ และให้เขาสำรวจแล้วก็ประเมินดีกว่า

 

  • ความวิตกกังวลครีมทาโรคย้ำคิดย้ำ ทำไรอยู่ในชีวิตประจำวัน เราด้วยหลายคนอาจจะค้นพบว่าตัวเองกว่าจะออกจากบ้านได้ เดินไปเช็คสภาพพีระไปไม่ได้สักทีอันนี้ ไปพบผู้เชี่ยวชาญดีกว่า ไปรีบมา ตั้งแต่ความกังวลที่เป็นต้นตอของปัญหา

 

เพียงแต่ว่า ถ้าเราไม่ค่อยได้เฝ้ามองอารมณ์ ตัวเองบางทีเราจะปล่อย ให้มันเป็นปัญหาเรื้อรังมันพาปัญหาอื่นๆตามมาเพียบเลย เพราะถึงจะเป็นอารมณ์ความรู้สึก ที่ทำให้เรารู้สึกไม่ค่อยสบายเนื้อ สบายตัวแต่การมีมันอยู่บ้าน ก็ทำให้เราฝึกใช้ภาษา ในการจัดการอารมณ์และสถานการณ์ต่างๆ เพียงแต่ว่าถ้าเราไม่ค่อยได้เฝ้ามองอารมณ์ตัวเอง บางทีเราจะปล่อยให้มันเป็นปัญหาเรื้อรัง มันพาปัญหาอื่นๆตามมาเพียบ